Öncelikle sevgi dolu bir merhaba diyelim. Aslında bizim sevgili Berhun bu yola çıkmasaydı benimde yazı falan yazacağım yoktu ya ama işte eyer bir şeylere ve bir yerlere alternatifseniz hele Türkiye’nin önemli bir dönemeçten geçtiğini düşünürsek bize de ufak tefek düşüncelerimizi ortaya dökmek kalıyor.
İktidarın yaklaşık 7 yıllık tek parti dönemine bakıldığında son gelinen sürecinin son derece planlı programlı olduğunu görürüz aslında ancak benim dikkatimi çeken şey ise darbe gibi Türkiye’nin kaşıntısı olan bir konuda bir iktidarın kendini mağdur gibi göstererek önümüzdeki seçimlerde oy avcığı yapması.
Şimdi biraz geriye gidelim 1980 lere kadar uzanalım. Neydi o günler kurtarılmış bölgeler bir zamanlar devrimciler bir yerde ülkücüler bir yerde elbette benimde kendime özgü o zamanlardan kalan fikirlerim var. Ancak Darbe dönemlerinde en büyük zararı başta solcular sonra ülkücüler görmüştür.
Haa unutmadan birde ümmetçiler vardı selametçiler derlerdi onlara şimdi onların torunları iktidarda ya hani darbe olacak diyenler işte onların dedeleri bu dönemde ülke üzerinde söyleyecek sözlerinin yerine darbe dönemlerinde başlarını kuma gömmeyi tercih ettiler.
Ama zihniyet hep aynı şimdi işte onların torunları biraz daha fazla kurnaz çıktı. Şimdi onlar iktidar oldu.
Ve biraz daha geçmişe giderek istiklal mahkemelerinde asılan atalarının intikamını da almak adına biraz da İran’a özenerek yeni bir Türkiye özlemi yaşamaya ve bu özlemi de Amerika’dan istediği zaman ülkeye özgürce giriş yapacak olan Feytullah Gülen önderliğinde sözde demokrasiyi de kullanarak yapmaya başladılar. Şuan iktidar erkleri sadece birer kukladan ibarettir aslında yönetenler bellidir.
Son dönemde bir takım örgütlenme iddialarının darbe planları iddialarının nasıl gerçekleştiği kimlerin hangi yandaş medyaların nasıl kaleme aldığı bilinmekte. Bu ülkede darbe olmaz odu son süreçte kendini geliştirdi kafa yapısı olarak. Üzerinde ki baskılarında özellikle yapıldığını düşünüyorum yani silahlı kuvvetler bu yaşananlardan etkilenecek fevri davranacak birilerinin de ekmeğine yağ sürülecek artık o döneler geçti. Yalnız yargıda ki son olay hakikaten yürekler acısı.
Cemaatleşmenin bu kadar ileri gidebileceği aklımın ucundan geçmezdi doğrusu ama beni en çok üzen şey ise benin düşüncelerini son derece önemsediğim ancak artık bu konuda artık tereddütlerimin olduğu bazı aydınların bu süreçteki aldıkları tavır.
İşte geçmişte de tıpkı İran’da da böyle olmuştu. Ilımlı İslam’a ilk önce Komünistler destek vermişti ancak İslam devriminin ardından ilk önce ülkede onlar idam edildi.
Şimdi yaşanan süreçte budur.
Taraf olmak son derece önemli ancak Taraf gazetesi gibi olmak son derece içler acısı diyorum sevgiyle kalın