Hani diyorum bazen, keşke mazideki cihanşümul kabiliyetimiz bugünlerde de olabilseydi. Bu günlerde de 20. asrın başlarında olduğu gibi bağımsızlığın yücelerdeki bir kartalı olabilseydik. Hani diyorum bazen, “bağımsızlık benim karakterimdir” diyen bir Başbakana bugünlerde de sahip olabilseydik, ne çok şeyi değiştirebilir ve ne çok kaderleri ne farklı şekillerde yaşayabilirdik. Ancak bu asrın başları itibari ile kaderimiz yüzyılların bir fetret dönemi oldu.
Irak'a, Libya’ya fiilen ve cebren, Suriye ve Mısır’ı ise, Türkiye ve bazı ülkeleri eldiven olarak kullanarak işgal edip, kendi sömürü mekânlarından yapan ABD ve diğer emperyalist güçler, bölge coğrafyasının müteakip yıllarına da bitmeyecek acılar yüklemiştir. Ülke birliklerini dalavereden tahriklere ve dış destekli oyunlara kurban eden bu ülkeler, bugün kendi nüfuslarına bir birleri ile yarış edercesine kıymaktadırlar. Küresel sömürge dalgasına teslim olmuş ve ferasetini kavak ağacının dallarında kaybetmiş bu ülkelerin duçar kaldıklar menfur kaderde en büyük günah payı Türkiye’ye aittir. Türkiye, yüz yıllarca barış ve kardeşlik denizinde yaşattığı bu coğrafya milletlerine örnek olamamış ve hatta bu kaderi yaşamalarına mihmandar olmuştur. Bu ülkelerin gelecek nesilleri de, geri kalmışlığın, ezilmişliğin ve sömürülmenin acısıyla yüzyıllar boyu yaşamaya mecbur kalacaklar.
Hani diyorum bazen, bu ülke bu yüzyılın başında da bağrından yine bir Mustafa Kemal Atatürk çıkartabilseydi. Buna Muaffak olamasa da, en azından feraseti Rus devlet başkanı Putin kadar açık olan bir lidere sahip olabilseydi, bu coğrafyanın kaderi asla böyle olmayacaktı. Ancak ne var ki, tarihe yön veren o mihmandarlık ve o kumandanlık şimdilerde tarihte kalmış gözükmektedir. Şimdi Türkiye, ipi kopartılmış bir uçurtma misali rotasızlığın karanlık dehlizlerinde karanlığın zemherisinin yaşandığı izbe tünellere doğru yol almaktadır.
HANİ?
İpi kopmuş uçurtma misali, kaybolmuş vakarın,
Bir nazlı uçurtma gibi göklerdi hani mekânın,
Taziye günlerinde sinde ondan mıdır efkârın,
Tarihe mühür vurmuş bir milletti hani ecdadın?
Hani umudun, gayretin, inancın, hani imanın,
Ya istiklal, ya ölüm diyen yüce kumandanlığın
Hürriyet için, ölümü tercih eden hissiyatın,
Nerede şimdi tarihe şan katan mihmandarlığın?
Fahrettin Korkmaz