Çukurova Belediyeler Birliği organize etti, meclis üyeleri Avrupa’ya uçtular.
Bir haftalık tatil yapacaklar. Aslında işin rengi ‘görgü ve bilgilerini artırmak’  olarak lanse edilmiş olsa da özünde bu gezi bir adet ‘dinlenme, yorgunluğu üzerlerinden atma’ gezisi oluyor.
Geziye götüren memnun, geziye katılan memnun…
Bize de sadece izlemek düşüyor dışarıdan.
Önceki gün belediye meclis üyelerinden birisine ulaşmak istedim. Telefonu kapalıydı.
Aslında meclis üyelerinin Avrupa’ya doğru uçtuklarını biliyordum ama işin yoğunluğundan unutup meclis üyesinin telefonundan gelen ‘aradığınız kişi şuan Avrupa’da gezide’ anonsunu mecburen dinlemek zorunda kaldım.
Bundan önceki dönemlerde de belediye meclis üyeleri İtalya’ya, Fransa’ya, ABD’ye ve Kıbrıs’a uçmuşlardı.
Bu artık bir gelenek haline geldi. Her meclis üyesi bu geziyi kendisi için bir ‘hak’  olarak görüyor.
Etik kurallara bağlı  olanı da, bağlı olmayanı da…
Hak ise ‘hak verilmez, söke söke alınır’ misali meclisten karar çıkarıp veya birliklerde alınan kararlar ile yurt dışına uçuyorlar.
Uçsunlar, gezsinler bir şey dediğimiz yok. Şu bilgi ve tecrübelerini artıran meclis üyelerinin Adana’ya döndüklerinde edindikleri bilgileri meclise yansıtsınlar istiyoruz. 
Bakıyoruz ki değişen bir şey yok.
İşte gezinin o zaman amacına ulaşmadığını düşünüyoruz.
Belki de gezinin amacını  biz yanlış biliyoruz! Ne dersiniz?